Als je niets zinnigs te vertellen hebt… zwijg dan. (2)

Vandaag ondergaan we elke dag een tsunami aan communicatie : visueel, auditief… we worden permanent geprikkeld via televisie, radio, baanaffiches, gevelcommunicatie, posters, kranten, tijdschriften. Daarnaast proberen mensen uit onze omgeving ook steeds frequenter onze aandacht te trekken via telefoon, gsm, sms, e-mail, chatboxen, facebooks, enz… Het probleem : tussen die duizenden prikkels die we per dag te verwerken krijgen, zitten er af en toe een paar die ECHT belangrijk zijn…

Het is daarom al te gemakkelijk om te beweren : “er is slecht gecommuniceerd”. Ik durf hier zelfs een stoute uitspraak doen : perfecte communicatie bestaat niet. Daarvoor zijn de communicatiekanalen te verscheiden, en de verwachtingen van de ‘ontvangers’ te divers.

Eerste conclusie : vooraleer te communiceren, stel uzelf volgende vragen :

1. Is hetgeen ik te vertellen heb, echt belangrijk genoeg om metéén te communiceren ? Kan het niet wachten tot ik de persoon in kwestie in levende lijve zie ? (veel zaken worden gemaild, om ‘er van af te zijn’… !). 

2. Wie wil ik ECHT bereiken ? (denk maar eens aan de vele overbodige CC’s die je dagelijks krijgt)

3. Hoe bereik ik hen het best ? (hoe minder technische hulpmiddelen, hoe beter. Face tot face ? Per telefoon ?

4. Hoe breng ik mijn boodschap zo beknopt mogelijk ?

(wordt vervolgd)

Share