We verdommen, verdomme !

verdommen

Ik weet niet wat de juiste oorzaak is… De recessie ? De Paasfeer ? De Kortrijkse Paasfoor ? De media ? Teveel werk ? Gebrek aan vakantie ? In ieder geval ben ik onrustiger dan anders. Op zo’n momenten raak ik enigszins filosofisch, en kan ik me zelfs behoorlijk ergeren. Vooral aan mezelf. Zo vind ik bijvoorbeeld dat ik altijd maar dommer word. Als kind kon ik mijn domheid een plaats geven, omdat mijn oudere broers nu eenmaal veel intelligenter waren dan ikzelf. Ondertussen weet ik wel beter. Ook zij moesten op een bepaald ogenblik kiezen waar ze echt slim in wilden worden. De één koos voor de geneeskunde, de ander voor het ‘ingenieuze’. Tegelijk beslisten ze op dat moment eigenlijk dat ze voor de rest van hun leven relatief dom (minder kennis) gingen blijven op tal van andere domeinen… En zo zijn we allemaal hoofdzakelijk dom. U ook 🙂

Maar vindt u het niet frustrerend ? We leven in een tijdperk waar de toegang tot kennis ongelooflijk bereikbaar is geworden… En toch geraken we er niet bij. We nemen dagelijks beslissingen op basis van een gebrekkige kennis. Op basis van perceptie. Van horen zeggen… Professioneel zou ik blij moeten zijn. Hoe dommer de mensen, hoe vlugger marketing rendeert. Hier en daar aan de juiste touwtjes trekken, de juiste verpakking kiezen, het juiste imago aanmeten, … en : Bingo ! De domme consument loopt er in.

Nee, het is niet mijn stijl. En mijn klanten weten het : eerst de inhoud, dan de verpakking.

Al die domheid maakt me soms ongelukkig. Wij kregen thuis mee dat we moesten zwijgen als we niets zinnigs te vertellen hadden. En wat blijkt nu ? De hedendaagse maatschappij bulkt van mensen die overal een mening over blijken te hebben… Gefundeerd of niet. Alles kan. U kan fantastisch goed scheten laten? Hup, op TV! U kan een ei klusten? Hup, een kookprogramma! U bent bereid met opengesperde benen een kind te baren voor de camera? Hup! Uw vriendin bedriegen op een tropisch eiland? Hup! U wil eens flink uw gal spuwen op de politiek? Hup, in de krant. ’t Mag zelfs anoniem…

Waarom doen we dit allemaal ? Waarom onderhoud ik deze blog ? Om kennis te delen ? Of om aandacht te krijgen ?

Eén ding is zeker : we ‘verdommen’. Verdomme !

PS : dringend tijd dat ik met m’n beste vriend (niet toevallig ook mijn vrouw) de stilte ga opzoeken. Even vluchten voor de alledaagse domheid, om er nadien weer met alle gretigheid aan deel te nemen…

Share