Place m’as-tu vu…

Ik had beloofd een bezoek te brengen aan een klant op de Eccentric-beurs in Antwerpen, en dus trok ik er zondagnamiddag in een ontspannen weekendstemming naar toe. Foute keuze… zo bleek. De beurs richt zich tot de ‘beau monde’ van ons landje, dus verwacht je op z’n minst een deftig parkeerterrein? Nee hoor. Een stijlvolle inkom? Nee hoor. Pas als je éénmaal voorbij de muffe inkom was geraakt, opende ze zich een wereld van glitter en glammer. En toen begon de kwelling pas echt. Veronique De Cock deed haar uiterste beste om spontaan vriendelijk te zijn. Daarrond een zwerm van ego’s die op zoek zijn op welke manier ze hun ‘rijkdom’ zo opvallend mogelijk kunnen etaleren. Opgedirkte macho’s met dumpklare fotomodellen, giechelend, klaterend… Glas champagne in de hand. Vroeger maakte zoiets me opstandig. Nu is het erger… Ik word er op slag ongelukkig van. Je zou er zelfs medelijden mee krijgen.

Pas op : ik heb respect voor mensen die op een eerlijke manier, en door hard werken, een kapitaal bijeensparen. Maar geef toe : die zie je zelden op zo’n chi-chi-beurzen…

Voila. ’t Moest me even van het hart.

Share
Tags: