Hoe meer je geeft, hoe meer je krijgt…

Onlangs twitterde Wouter Torfs een citaat van Winston Churchill : “We make a living by what we get, but we make a life by what we give!” Ik zag dat het bericht afkomstig was van een andere Belgische ondernemer die in alle anonimiteit zijn vermogen investeert in projecten die een sociaal-economische overlevingskans hebben. Meer dan 10 jaar geleden pompte die man ook  kapitaal in een FSC-bosproject in Brazilië. Het was in die context dat ik hem ook ontmoette. Een eenvoudige man, die vanuit het niets een onderneming uit de grond stampte en nu rijker is dan de zee diep. Als ik me niet vergis was zijn motto : ik wil rijk leven, maar niet rijk sterven… Niettegenstaande ons Braziliaans bos-avontuur mislukte, blijven zijn woorden (en daden) inspirerend. Diezelfde man zorgde er trouwens toen ook voor dat de Mobile School van Arnoud Raskin overlevingskansen kreeg. En dat werd wel een succesverhaal.

Maar moet je superrijk zijn om het verschil te maken? Ik was aangenaam verrast toen ik van mijn oudste dochter hoorde hoe ze in Wuustwezel (waar ze de kookploeg van de Chiro dit weekend een handje toe stak) door de lokale handelaars verwend werden. De grootste verrassing kwam van een plaatselijke bakker die hen trakteerde op enkele kilo’s taart en gebak. Als dat geen ‘local hero’ is… 🙂

Ik zou wel eens de optelsom willen zien van wat ondernemers groot en klein jaarlijks in de vorm van sponsoring en giften aan hun omgeving wegschenken… Het verenigingsleven zou er somber uit zien, mochten ze niet op deze ondernemers kunnen rekenen. Toch?

En wat denk je van dit echt gebeurd verhaal? :

 

Share