The computer says ‘SMILE’

marketingadviesIk zou het eigenlijk niet meer mogen doen…: op een inspiratieloze weekdag een shoppingcenter binnenstappen. Ik word er echt ongelukkig van. Niet echt een sterke troef voor een marketeer.

Maar merkt u dat ook? Die lusteloze blikken van het winkelpersoneel? Mij overvalt dan een gevoel van medelijden voor de verkoper of verkoopster in kwestie.  Het gekke is dat wanneer iemand hen aanspreekt, er plots een glimlach op hun gezicht verschijnt. Geprogrammeerd. ‘The computer says smile‘. En wanneer de klant uit het gezichtsveld is verdwenen, verdwijnt in een fractie van een seconde ook de glimlach. En daar is het ongelukkig gezicht terug… Creepy.

Liefst zou ik zo’n verkoopster aanspreken of roepen : “Vlucht ! Vlucht! Leef! Je bent jong. De wereld lacht je toe. Zoek iets wat je met liefde en overtuiging kan doen.

Nee, geef mij maar de lokale handelaar om de hoek, die met veel liefde zijn producten koestert. Die me soms heel eerlijk zegt dat het zijn dagje niet is. Of net wel. Die me eens durft te plagen. Die me een duurder product afraadt, en verwijst naar een goedkoper alternatief dat zal volstaan voor mijn behoefte. Want hij (of zij) kent me. Niemand verplicht hem om te glimlachen.

En bij het buitengaan zal ik er gelukkig nooit uitgenodigd worden om op een knopje aan te geven of ik vriendelijk werd begroet…

 

Share