Blogposts Tagged ‘column’

Column ZO-magazine (december)

Geplaatst op in Marketing, Maatschappij, Communicatie, Economie, Reclame, Literatuur

boek Kurt Ostyn UnizoVanzelfsprekend staat mijn column in ZO-magazine (Unizo) deze maand in het teken van mijn prinses en haar paard…

In de Verenigde Staten zijn ondernemers volop in de ban van wat ze er de ‘SHEconomy’ hebben genoemd: het besef dat meer dan 80% van alle aankoopbeslissingen door dames wordt gestuurd, en dat er een pak meer vrouwen dan mannen afstuderen aan hogescholen en universiteiten zorgt er voor dat bedrijven op een andere manier naar hun markt én management gaan kijken. De vervrouwelijking wordt er stilaan realiteit. En mocht Hillary Clinton er de presidentsverkiezingen winnen, dan komt de feminisering wellicht in een stroomversnelling terecht. Hier in Europa sijpelt dezelfde gedachte slechts met mondjesmaat binnen. Een gemiste kans.

De eerste onderneming die voluit de kaart van de EVAlutie durft te trekken is parketspecialist Lamett. In oktober 2013, in een volle Kinepoliszaal, verraste CEO Bruno Descamps vriend en vijand met een nieuwe slogan en identiteit: Floors are Female. Twee jaar later kent Lamett een omzetstijging van 80%. Toeval? Ik denk het niet.

Het inspireerde mij om de kansen die de maatschappelijke vervrouwelijking met zich meebrengt te vertalen naar onze Vlaamse regio. In mijn boek ‘De Prinses op het witte paard’ laat ik u op een leuke manier kennis maken met de EVA-lutie die het einde van het MANopolie (het monopolie van het mannelijk denken) inleidt. Ik schreef het (management)-boek voor elke kleine en middelgrote ondernemer die niet van (management)-boeken houdt…: in eenvoudige taal, met herkenbare anekdotes en oprechte getuigenissen over man-vrouw verschillen. En wie alleen maar graag naar ‘de prentjes’ kijkt, zal kunnen snoepen van de originele cartoons van Lector. U vindt het boek in elke Standaard Boekhandel.

De perfecte Kerst-literatuur…

Share

Sociale media. #lust #last

Geplaatst op in Marketing, Maatschappij, Communicatie, Social Media

Column Kurt Ostyn Stel je voor: je ventileert bij een groepje vrienden jouw ongezouten mening over een actueel thema. Je knippert heel even de ogen en merkt dan dat je te midden de Ghelamco Arena staat waar de woorden die je zonet ‘veilig’ met jouw vrienden deelde nu door de luidsprekers van het tot de nok gevulde voetbalstadion galmen! Een deel van de supporters juicht jou toe, een ander deel zwiert jou de meest gore verwensingen naar het hoofd.

Dit is wat jou kan overkomen wanneer je je onbezonnen op het terrein van de sociale media begeeft…

Vele ondernemers besluiten hieruit dat ze facebook, twitter en konsoorten maar beter links laten liggen. Een foute keuze…

Is de mogelijk impact van sociale media dan niet beangstigend? Heel zeker! Maar bekijk het eens ruimer. Voor het eerst in de geschiedenis kan een individu of kleine organisatie zich op het terrein van de massacommunicatie begeven en mee bepalen wat nieuwswaarde krijgt: een voorrecht dat steeds was voorbehouden voor journalisten en kapitaalkrachtige adverteerders. Vandaag kunnen minderheden de publieke opinie laten nadenken over ‘de andere kant’ van een verhaal. Mij laten de getuigenissen over handtastelijkheden bij vrouwen, de discussie over ‘zwarte piet’ of de uiteenlopende reacties op een tax shift alvast niet koud. Sociale media maken ons slimmer… maar (dat geef ik toe) niet gelukkiger.

Face the facts…: of Facebook en twitter binnen pakweg tien jaar nog zullen bestaan is te betwijfelen, maar sociale media -in welke vorm dan ook- zullen NOOIT meer verdwijnen.

De boodschap is dan ook: verdiep je als ondernemer in de bijzondere wereld van de sociale media, maar koester de wijze woorden van Stef Bos : “Bij het recht om te zeggen wat je denkt, hoort de plicht om na te denken over wat je zegt…”. Mocht iedereen dit credo hanteren, worden sociale media een krachtig democratisch instrument. En ja, bijgevolg een slimme marketingtool.

(deze column werd geschreven voor Z.O.-magazine UNIZO)
Share

Mijn nieuwe liefde

Geplaatst op in Marketing, Maatschappij, Communicatie
(deze column leest u ook in Z.O.-magazine – februari 2015)

Het is heel vroeg in de ochtend wanneer ik op de sneltrein richting Frankfurt het onlinetrendrapport 2015 lees: een verzameling visies en toekomstbeelden van digitale professionals. U kan het gratis downloaden.  Als u hier de samenvatting van dit 140 pagina’s tellende rapport hoopt te vinden, dan moet ik u ontgoochelen. Of toch : zo’n 34 ‘experts’, waarvan slechts 6 vrouwen (!) vertellen u dat ze het eigenlijk ook niet weten.

Ik stel me de vraag : “Wat zou ik antwoorden als mij gevraagd werd naar de belangrijkste trend voor 2015? Welk technologisch hoogstandje zal mijn jaar mooier maken?”

Terwijl ik in futuristische gedachten verzink, zoekend naar spraakmakende en imponerende apps en mobiele snufjes, valt mijn oog op het apparaat dat me de voorbije weken het meest voldoening heeft geschonken : … mijn vulpen.

Ik kreeg met kerst namelijk een mooie vulpen van mijn dochters. Jawel. Dit nul-technologische apparaatje biedt me een onbeschrijflijke rust. Ze (ik vind een vulpen vrouwelijk)  maakt woorden en gedachten vloeibaar. Ze dwingt me tot rust en aandacht bij elk woord dat ik het blad toevertrouw. Naargelang de tijd en de stemming schildert ze ofwel sierlijke letters ofwel haast onleesbare krabbels. Ze corrigeert mijn zinnen niet. Ze doet geen taalsuggesties. Nee. Ze moeit zich niet. Telkens de punt van m’n vulpen het blad raakt en haar tastbare inkt de woorden verft, geniet ik fijntjes van dit eenvoudige wonder. In tegenstelling tot mijn andere communicatiemiddelen valt mijn vulpen me nooit lastig wanneer ik even niet naar haar kijk. Ze begint niet ongevraagd berichtjes van derden neer te schrijven. En ze heeft een zeer lange autonomie. Oh nee … Is er iets aan de hand met mij? Ben ik mijn voeling met de toekomst aan het verliezen? Of zoeken we het allemaal veel te ver? Ik denk dat ik ook in 2015 verder bouw aan mijn eigen credo : oog voor eenvoud.

En als ik u een geheel vrijblijvend advies mag geven : koop uzelf een vulpen.

Share

Minister van werkgeNegenheid ?

Geplaatst op in Marketing, Maatschappij, Economie, Reclame

(ook column in Z.O-magazine UNIZO, maand oktober)

Te midden onze kleine stadstuin plaatsten we een reclamebord. Er staat te lezen: “TRY. There are no mistakes. Only lessons”. Elke ochtend, wanneer onze dochters zich nog half slaperig aan een glimp door het raam wagen, krijgen ze deze boodschap fijntjes gepresenteerd. Een stille brainwash, in de hoop dat ze nooit zwichten voor de lokroep van de zekerheid. Hoeveel leeftijdsgenoten ontmoet ik niet die, moedeloos en vastgeroest in hun job,  dromen van een ander leven, maar niets veranderen? Ik snap het niet. Zovelen laten zich uit vrije wil opsluiten in een verstikkend harnas van pseudo-zekerheid. Ook al betekent dit: elke dag met tegenzin naar het werk vertrekken, en aftellen naar het pensioen.

Wat is dan de oplossing? Mensen nog meer motiveren om zelfstandige te worden, zoals Murielle Scherre hier vorige maand suggereerde? Zeker. Onze economie heeft vers ondernemersbloed nodig. Maar zou het niet verfrissend zijn mochten werkgevers, werknemers, vakbonden en overheden naast het complexe credo van werkgelegenheid, luidop de kaart durven trekken van de ‘werkgenegenheid’?

Iedereen heeft er baat bij dat mensen ‘graag’ werken. En nee, heren van de vakbond, dat bereik je echt niet met meer vakantiedagen of minder lang werken. Voldoening en waardering zijn de sleutelwoorden voor die hogere werkgenegenheid. Daar is vertrouwen voor nodig. Wederzijds respect. Minder regels en procedures. Ik hoor sommigen reeds denken : “die Ostyn is aan het dromen…” Misschien. Maar weet dat het werkwoord ‘dromen’ precies dezelfde letters bevat als ‘ondernemen’. Laat mij dus maar dromen. Wie weet zetelt in de volgende regering een minister van werkgenegenheid? Het zou een hoopgevend signaal zijn.

Ach. De echte verandering zal vooral thuis en op de schoolbanken moeten gebeuren. Voor mijn dochters en leeftijdsgenoten hoop ik dan ook dat binnenkort in elk huis en in elk leslokaal, in koeien van letters te lezen staat : “TRY. There are no mistakes. Only lessons.

Share