Blogposts Tagged ‘media’

Even nadenken…

Geplaatst op in Maatschappij, Communicatie

Het is niet de eerste keer dat ik in deze blog oproep tot een kritische kijk op de sensatiezucht van de media. Er wordt kwistig met cijfers gegoocheld, zonder die in hun juiste context te plaatsen. Het zal je als ondernemer maar overkomen dat een journalist ongenuanceerd negatief over uw bedrijf communiceert… Neem nu bijvoorbeeld France Telecom. U fronste wellicht ook de wenkbrauwen toen u hoorde dat sinds februari 2008 zo’n 24 (of 25?) werknemers zich van het leven beroofden als gevolg van de ‘harde reorganisaties’. Een topman van het bedrijf moest als gevolg hiervan ontslag nemen. Maar waarom zijn we (op aansturen van de media) zo selectief verontwaardigd ?

France Telecom telt meer dan  100.000  werknemers. 24 zelfmoorden sinds februari 2008, dat betekent : eigenlijk iets minder dan 15 per jaar.

In België zijn er gemiddeld 7 zelfmoorden per dag. Dat zijn er zo’n 2500 per jaar. Voor 10 miljoen inwoners. Dus gemiddeld eigenlijk 25 zelfmoorden per 100.000 inwoners…

We scoren in België dus aanzienlijk slechter qua zelfmoord  dan in het geviseerde France Telecom ! Waarom staan de media hiervoor niet massaal op de barricade ??

Share

Kimberley

Geplaatst op in Maatschappij, Communicatie

De heisa rond de sterretjes van Kimberley is alweer een triest voorbeeld van de sensatiezucht van de media en de gretigheid waarop we met z’n allen hierop springen. Maar u zou versteld staan tot wat zoiets kan leiden. In Ierland hoorde ik een plaatselijk radiozender over Kimberley from Belgium berichten. Weet je hoe ze het verhaal daar voorstelden ? Als een typisch verhaal van hoe Vlamingen en Walen naast elkaar leven… !! De tatoeëerder was zogezegd een Waal, en Kimberley een Vlaming. De Waal begreep geen Nederlands, en Kimberley begreep geen Frans… Gevolg : 56 sterren in plaats van 3. 🙂

Share

Susan Boyle

Geplaatst op in Marketing, Maatschappij, Communicatie

 susan-boyle

Ik heb dus toch gekeken. Ik  kon wel niet anders. Blijkbaar zagen al meer dan 100 miljoen mensen het filmpje van de fabelachtige Susan Boyle die uit het niets haar nachtegalenstem laat horen tijdens één of andere X-factor televisieshow.

Zonder afbreuk te willen doen aan de mooie stem van die vrouw, maar ik walg van de manier waarop deze hype in scène is gezet. Erger nog  is dat zoveel mensen daar ook blindelings inlopen. Sociologen en psychologen zullen deze hedendaagse kuddementaliteit wel haarfijn kunnen verklaren.

Geef toe : mocht Susan Boyle zonder verdere introductie haar lied hebben gebracht op de radio, zou u het wellicht nooit opmerken. Mooi liedje. Punt. Dertien in een dozijn.

Maar nee. De televisiemakers wisten zeer goed dat ze hier een sterk verhaal hadden. Het klassieke verhaal van het naïeve en lelijke eendje. Susan Boyle heeft het uiterlijk van een ‘looser’. Ietwat wereldvreemd. Maar ze heeft wel een zeer goede stem. De montage van de televisie-uitzending is subliem. Er is geknipt en geplakt dat het een lieve lust is. De reacties, emoties en gezichtsuitdrukkingen zijn zorgvuldig geselecteerd uit vele opnames (ook van andere kandidaten). Alles in functie van het sprookje. En het werkt. Bijna altijd. De kijker kickt er op. Zeker in recessie-tijd is het verhaal van Susan een opsteker. De illusie van de hoop, voor iedereen.

Het vervolg is al even voorspelbaar. Eénmaal het Susan Boyle-sprookje door de media tot een hoogtepunt is gebracht, en de aandacht dreigt te verslappen, zal diezelfde Susan afgekraakt en vernederd worden. Ook daar kickt de kijker op. Tja… het mens-dom.

Wat kunnen we leren uit deze hype? Het is een triest voorbeeld van de kracht van marketing en communicatie. De consument heeft nood aan een verhaal. Niet alleen de kwaliteiten van uw product zijn belangrijk. Even belangrijk is het verhaal achter uw product. Hoe is het ontstaan ? Waar wordt het toegepast ? Zijn er leuke anekdotes aan verbonden ?

PS : u verwacht hier wellicht een link naar het Susan Boyle op You Tube ? Ik vertik het. Ik gun de makers van het filmpje niet nog meer kijkers. Zoek het zelf maar uit…

Share

We verdommen, verdomme !

Geplaatst op in Marketing, Maatschappij

verdommen

Ik weet niet wat de juiste oorzaak is… De recessie ? De Paasfeer ? De Kortrijkse Paasfoor ? De media ? Teveel werk ? Gebrek aan vakantie ? In ieder geval ben ik onrustiger dan anders. Op zo’n momenten raak ik enigszins filosofisch, en kan ik me zelfs behoorlijk ergeren. Vooral aan mezelf. Zo vind ik bijvoorbeeld dat ik altijd maar dommer word. Als kind kon ik mijn domheid een plaats geven, omdat mijn oudere broers nu eenmaal veel intelligenter waren dan ikzelf. Ondertussen weet ik wel beter. Ook zij moesten op een bepaald ogenblik kiezen waar ze echt slim in wilden worden. De één koos voor de geneeskunde, de ander voor het ‘ingenieuze’. Tegelijk beslisten ze op dat moment eigenlijk dat ze voor de rest van hun leven relatief dom (minder kennis) gingen blijven op tal van andere domeinen… En zo zijn we allemaal hoofdzakelijk dom. U ook 🙂

Maar vindt u het niet frustrerend ? We leven in een tijdperk waar de toegang tot kennis ongelooflijk bereikbaar is geworden… En toch geraken we er niet bij. We nemen dagelijks beslissingen op basis van een gebrekkige kennis. Op basis van perceptie. Van horen zeggen… Professioneel zou ik blij moeten zijn. Hoe dommer de mensen, hoe vlugger marketing rendeert. Hier en daar aan de juiste touwtjes trekken, de juiste verpakking kiezen, het juiste imago aanmeten, … en : Bingo ! De domme consument loopt er in.

Nee, het is niet mijn stijl. En mijn klanten weten het : eerst de inhoud, dan de verpakking.

Al die domheid maakt me soms ongelukkig. Wij kregen thuis mee dat we moesten zwijgen als we niets zinnigs te vertellen hadden. En wat blijkt nu ? De hedendaagse maatschappij bulkt van mensen die overal een mening over blijken te hebben… Gefundeerd of niet. Alles kan. U kan fantastisch goed scheten laten? Hup, op TV! U kan een ei klusten? Hup, een kookprogramma! U bent bereid met opengesperde benen een kind te baren voor de camera? Hup! Uw vriendin bedriegen op een tropisch eiland? Hup! U wil eens flink uw gal spuwen op de politiek? Hup, in de krant. ’t Mag zelfs anoniem…

Waarom doen we dit allemaal ? Waarom onderhoud ik deze blog ? Om kennis te delen ? Of om aandacht te krijgen ?

Eén ding is zeker : we ‘verdommen’. Verdomme !

PS : dringend tijd dat ik met m’n beste vriend (niet toevallig ook mijn vrouw) de stilte ga opzoeken. Even vluchten voor de alledaagse domheid, om er nadien weer met alle gretigheid aan deel te nemen…

Share

Lang leve de KMO

Geplaatst op in Marketing, Economie, Reclame

Zondagavond was er een item in Het Journaal over de crisis in Japan. De consumptie kreeg ook daar een gevoelige tik. Men interviewde een Vlaamse ondernemer die er pralines verkocht, … niet meteen een levensnoodzakelijk product. Toch was zijn omzet niet gedaald. Waarom ? Hij had zijn aanbod aangepast. Het gemiddeld bestedingsbedrag per klant was misschien wel lager, maar door zijn aanpak had hij meer klanten in zijn winkels gekregen…

Ik vermoed (dat heeft hij niet gezegd), dat zijn winst momenteel wel wat lager zal liggen (meer inspanningen voor eenzelfde omzet), maar de kans is groot dat hij na de economische dip, zijn omzet (en winst) zal zien groeien. Als hij er in slaagt de nieuwe klanten te behouden tenminste. M.a.w. : deze ondernemer ‘ondergaat’ de crisis niet, hij ‘onderneemt’. En zo hoort het ook.

kmo

Grote bedrijven hebben het daar veel moeilijker mee. Hun aandeelhouders beschikken alleen maar over koude  ‘cijfers’ en resultaten, waarop ze hun vertrouwen al dan niet kunnen bevestigen. Ze verwachten van een CEO dan ook vooral dat die ingrijpt door de kosten te verlagen (minder personeel, minder reclame, enz…). Zaakvoerders van een gezonde KMO kunnen makkelijker vrede nemen met een tijdelijke daling van hun winst. De lange termijn primeert.

U wist dit natuurlijk al langer… Maar blijkbaar hebben de media daar nog steeds geen oren naar…

Lang leve de KMO !

Share