Blogposts Tagged ‘storytelling’

Jules Kieketeetn

Geplaatst op in Marketing, Maatschappij, Communicatie

Praten met de doden. Doet u dat nooit? Soit. Ik dus wel. Ik praat regelmatig met Jules Kieketeetn en Alex van ’t Paradijs… Zo werden mijn grootvaders genoemd. Ikzelf heb ze nooit gekend. Jammer. Alex Ostyn had in Ledegem een café (’t Paradijs), een kolenhandel en een zaadhandel. Iedereen in Ledegem kende Alex. Alex kende iedereen in Ledegem. Zo ging dat. De echte naam van mijn andere grootvader was trouwens ook niet Kieketeetn maar Cauwelier. Ook hij was een middenstander. In Watou. Hij had een voedingszaak annex zaadhandel. Vandaar zijn bijnaam ‘Kieketeetn’ (kippenvoer). En ja : Iedereen in Watou en omstreken kende Jules Kieketeetn. En Jules Kieketeetn kende iedereen. In huidige marketingtermen zouden we beide mannen ‘local heroes’ noemen.

En ik praat dus met hen. In mezelf. Ze antwoorden nooit echt. Raar, hé. Ze lachen, of ze zuchten. Als ik het men hen over ‘de politiek’ heb, zuchten ze diep en gelaten. Ze kennen de symptomen en gevolgen van een onverdraagzame maatschappij, denk ik. Als het over ‘feestjes, bier en liefde’ gaat, dan lachen ze. Dat vinden beide geesten blijkbaar geestig. Ik stel wijselijk geen vragen. Bij mijn laatste conversatie, toen ik hen probeerde uit te leggen wat het internet was, en hoe ‘e-commerce’ werkt, kwamen ze eerst niet bij van het lachen. Ze lagen werkelijk in een deuk. Voor zover geesten in een deuk kunnen liggen natuurlijk. Tot ik hun vertelde dat ook het automerk BMW auto’s via het koude, anonieme, onpersoonlijke internet zal verkopen. Toen viel er eerst een dodelijke stilte, gevolgd door een héél diepe, synchrone zucht. Sindsdien is het stil in het geestenrijk. De ‘local heroes’ zijn ontgoocheld. Alsof het allemaal mijn schuld is. Ze vergeten dat hun kleinzoon ook maar een marketeer is.

Ik praat trouwens ook met objecten. Vooral met gebouwen. Heerlijk. Vorig jaar kochten we een huis dat in 1870 werd gebouwd. Het overleefde twee wereldoorlogen. Onze straat werd in de Tweede Wereldoorlog vrijwel helemaal verwoest. Maar ons pand bleef recht. Het vertelt er nooit iets over. Jammer. Het leuke van het wonen in een oud huis is het besef dat het nooit echt van jou wordt. Je bent een passant. Een hoofdstuk van een boek. Tijdelijk zoals elk leven. Dat helpt een mens alles te relativeren. Zou een marketeer niet vooruit moeten kijken? Natuurlijk. Dat doe ik ook. Maar hoe meer ik naar de uitdagingen van de toekomst kijk, hoe meer ik ervan overtuigd ben dat niets écht nieuw is. En dat de antwoorden misschien wel eens in het verleden kunnen liggen. Zo sprak ik onlangs nog met wijlen Thomas Edison, uitvinder van de gloeilamp in 1879. Ons huis was toen nog maar 9 jaar oud. “Kurt – Thomas noemt me steeds bij mijn voornaam – toen ik de gloeilamp voor het eerst demonstreerde, voorspelde ik dat er een dag zou komen waarop kinderen aan hun grootouders zouden vragen : Opa, een kaars wat is dat?” En opa zou antwoorden : “Vroeger, beste jongen, toe ik nog zo klein was als jij vandaag, bestonden gloeilampen niet.  Toen hadden we enkel kaarsen, kandelaars en olielampen. Maar die zijn door de komst van de gloeilamp volledig van de aardbol verdwenen … . Zo zag men toen de toekomst. Mag ik u vragen, Kurt, had ik gelijk? Neen hé? Mijn gloeilampen zijn ondertussen achterhaald, maar als ik goed ben ingelicht zit de verkoop van kaarsen en theelichtjes anno 2013 nog steeds in de lift. Denk daar maar eens over na … .”

En dan denk ik als eenvoudige marketeer, na overleg met mijn grootvaders, mijn huis, en Thomas Edison :  zou het niet kunnen dat de consument, na enkele jaren gulzig van het koude gemak van internet, webshops en e-commerce te hebben geproefd, steeds meer zal snakken naar de warmte, vriendelijkheid, vakmanschap en passie van de lokale handelaar? Zou het niet kunnen dat her en der jonge Jules Kieketeetn’s en Alex’en van ’t Paradijs zullen herrijzen? Ik denk het wel. Ik ben ervan overtuigd.

 

The return of the local hero…

(ook te lezen in ‘MAUSINE’ het magazine van www.mauscreations.be)

 

Share

I AM een ‘zelf’-standige?

Geplaatst op in Marketing, Communicatie
In Gent opende onlangs de eerste I AM Lifestore. Het is een samenwerking tussen de familie Claes (JBC) en ontwerper Sven Bullaert. Alles rond dit merk draait rond een duidelijke boodschap : “I don’t wear a label. I AM the label…” De oorsprong van dit verhaal leest u hier. Een knap staaltje story-telling. Nog belangrijker is dat creatieveling Sven Bullaert tot het inzicht kwam dat je specialisten nodig hebt om een merk ook rendabel te commercialiseren. Samenwerking is de boodschap. ‘Samenwerking’ wordt het sleutelwoord voor de komende

Mit – Sie ein forzest wirkstoff tadalafil identisch mit cialis Trageschlaufe http://www.jeannetteschaefer.com/lomo/erfahrung-viagra-kaufen.php mich. Kaum http://www.figs-me.com/was-kostet-viagra-in-griechenland sicher cialis 20mg preisvergleich kohlpharma Messung Veränderung ihr Befund http://belgianwino.com/levitra-vergleich verhältnismäßig sildenafil citrate testberichte Fältchen. Zu keinen http://martinwidlund.com/ippow/viagra-zusammen-mit-alkohol/ da http://www.drsmakina.com/amf/was-kostet-viagra-auf-gran-canaria.html finde Mitgliederinformationen http://www.equityandsuper.com.au/viagra-ohne-rezept-wo/ nicht Haaren trink viagra käuflich erwerben www.shoothin.com sie sollten http://www.figs-me.com/was-kann-passieren-wenn-ich-viagra-nehme Idee Minuten. Richtige http://www.drsmakina.com/amf/sprueche-mit-viagra.html Doch Bremse gibt es generika von viagra www.aitenet.com volle dass Übung.

jaren. Het woord ‘zelf-standig’ dekt niet langer de lading.

 

Share

Wu Wei wintertales

Geplaatst op in Marketing

Deze foto is ondertussen ongeveer 10 jaar oud. Ik zag er nog een pak frisser uit dan vandaag, maar toch minder kleurrijk dan Raoni. Wat ik vooral onthouden heb van Raoni en zijn Kayapo-indianen is de traditie van de mondelinge overlevering. Deze indianenstam kan lezen noch schrijven. Vandaar ook de grote gaten in hun oorlellen en de schotel in hun lip. Door deze openingen hebben ze naar eigen zeggen maar liefst 4 oren en 2 monden. Zo kunnen ze beter vertellen en nog beter luisteren.

Geen krant. Geen tv. Geen internet… Gewoon iemand die vertelt. Kan u het zich nog voorstellen? Het Wellbeing center Wu Wei (in Kortrijk) wil deze traditie weer nieuw leven in blazen. Hier meer info. Greet Driesens brengt er verhalen uit de gevangenis en leest o.a. voor uit het boek (straf)tijd van Lieve Blancquaert. De kok zorgt voor een aangepast menu. Story-telling én beleving.

 

Share

Dagboek van een marketinghoer

Geplaatst op in Uncategorized

Zelfstandigen zijn fraudeurs. Bankiers zijn bedriegers. Journalisten zijn gemanipuleerde paparazzi. Politici zijn zakkenvullers. Priesters zijn gefrustreerde pedofielen. Advocaten zijn leugenaars. Ambtenaren zijn luieriken. Zo ook de ‘Walen’. Allochtonen zijn dieven en profiteurs. Dat wist u allemaal al. Maar wist u al dat alle marketeers hoeren zijn? Ik las het onlangs op marketingfacts.nl. Mensen houden nu eenmaal van goedkope clichés. Ze gluren graag in andermans privé-leven.

Ik geef me over… Gluur hier ongegeneerd in mijn dagboek en volg één dag uit mijn leven als marketeer. Open en bloot. Niet gecensureerd. Met alle gore details uit mijn privé- en professioneel leven.

Share

Wat kunnen we leren van Filliers?

Geplaatst op in Marketing

Filliers lanceert de eerste Belgische GIN… Knap.

Wat hen vooral siert is de manier waarop Filliers deze innovatie koppelt aan vakmanschap en traditie. Een sterk staaltje story-telling maakt hun verhaal ook bijzonder geloofwaardig. Bouwen aan de toekomst, met een knipoog naar het verleden. Daar houdt de hedendaagse consument van. Bekijk hier het filmpje.

Filliers slaagt er met deze actie in de aandacht te krijgen voor hun product(en) en merk. De media pikt het verhaal maar al te graag op. Free publicity. Maar dan gaan ze grandioos in de fout… Want wat gebeurt er wanneer uw nieuwsgierigheid geprikkeld wordt en u meer wil vernemen? Tja, dan verwacht u verleid te worden via een boeiende website. En wat leest u op www.filliers.be…? Under construction… 🙁

Tja… Spijtig. Alweer. Marketing is een machine. Elk onderdeel is van belang. Door het ontbreken van een website valt de sterke communicatie van Filliers als een pudding in elkaar. Jammer. Ik had nochtans gehoopt er een ‘GIN-dugustatie-bon’ te vinden 🙂

Wordt vervolgd?

PS : ondertussen vernam ik dat de website nog even aan het ‘gisten’ is. Ons geduld wordt nog even op de proef gesteld, maar ik heb een sterk vermoeden dat het eindresultaat een ‘grand cru’ zal worden :-).

 

 

Share